Ένα οικολογικό σπίτι στο Παρίσι

Η ομάδα Djuric Tardio Architects σχεδίασε ένα οικολογικό σπίτι στο Παρίσι, προτείνοντας ένα νέο σύστημα ξύλινων κατασκευών.

Ο συγκεκριμένος τύπος κατασκευών δεν έχει ακόμα εφαρμοστεί σε αστικές περιοχές και είναι περισσότερο ενδεδειγμένος, για την ώρα, σε μονοκατοικίες που βρίσκονται σε λιγότερο πυκνοκατοικημένες περιοχές.

Στην κορυφή της οικοδομής, το σχήμα της ταράτσας/πέργκολας θυμίζει μία ατελή οροφή που ξεφεύγει από τη λογική μίας κλειστής οροφής που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί μόνο ως σοφίτα, χωρίς να διαταράσσει το αστικό ύφος.

Στόχος ήταν να μπορεί η οικογένεια για την οποία σχεδιάστηκε να απολαμβάνει το χώρο, εκμεταλλευόμενη ένα ευέλικτο σχεδιασμό της κατοικίας.

Ο χώρος αυτός λοιπόν μεταμορφώθηκε σε ένα μποστάνι, οικείο και ηλιόλουστο. Η επιλογή των φυτών που προτάθηκε από τον αρχιτέκτονα τοπίου περιλάμβανε αγρωστόδη και αμπελοειδή, αναρριχώμενα στην πέργολα, όπως ακτινίδια, κολοκύθια και αμπέλια.

Οι τοίχοι του φεγγίτη παρέχουν άπλετο φως στους χώρους του κτιρίου, ωστόσο η εγκατάστασή τους είναι προαιρετική.

Στους εσωτερικούς χώρους δημιουργήθηκαν δύο περιοχές, οι οποίες είναι διακριτές, αλλά ταυτόχρονα αλληλοκαλύπτονται. Με πολύ λίγες τροποποιήσεις, αυτές οι δύο περιοχές μπορούν να μετατραπούν σε ένα συνδυασμένο χώρο.

Μεγάλες συρόμενες πόρτες-τοίχοι, χωρίζουν κάθε όροφο σε 2 τμήματα για να συμβάλλουν στην οργάνωση ενός δεύτερου λειτουργικού χώρου ανά επίπεδο, όπως το γραφείο – βιβλιοθήκη στο ισόγειο, και ο χώρος cinema στον 1ο, που δυνητικά θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για οποιαδήποτε άλλη χρήση επιθυμεί η οικογένεια.

Επιπλέον, η μεγάλη συρόμενη μπαλκονόπορτα στην κουζίνα, επιτρέπει την ενοποίηση της με τη βεράντα του ισογείου, επιτρέποντας στην οικογένεια να «μεταφέρει» την τραπεζαρία έξω όταν το επιτρέπουν οι καιρικές συνθήκες!

Γενικά, η σχεδίαση επικεντρώνεται στην ευελιξία και την προσαρμοστικότητα των καθημερινών χώρων στις ανάγκες και το lifestyle της οικογένειας, αλλά και τις εποχές (το καλοκαίρι ο χώρος του σπιτιού σχεδόν ενοποιείται με τους εξωτερικούς χώρους, ενώ το χειμώνα συγκεντρώνεται γύρω από το τζάκι).

Οικολογικό σύστημα κατασκευής

Το σπίτι έχει κτιστεί εξολοκλήρου με ξύλινα πάνελς που έχουν τοποθετηθεί σε ένα βάθρο, καθώς το έδαφος της περιοχής είναι πολύ κακό. Είναι προκατασκευασμένο σε ένα εργαστήριο και αποστέλλεται στο σημείο όπου χρειάζεται μόλις 2 εβδομάδες για την ολοκλήρωση της συναρμολόγησής του.

Τα έτοιμα κομμένα πάνελς και τα απαραίτητα μονωτικά υλικά ξύλου έρχονται στο σημείο σχεδόν έτοιμα, μειώνοντας την περιβαλλοντική επιβάρυνση στο ελάχιστο.

Η χρήση εξαιρετικά αποτελεσματικών συστημάτων μόνωσης επιτρέπει την ελαχιστοποίηση των θερμικών απωλειών. Η θέρμανση είναι επιδαπέδια, με φυσικό αέριο και -κατά τους σχεδιαστές- γίνεται σχεδόν περιτή. Τα διπλά, -σκόπιμα- μεγάλα παράθυρα αιχμαλωτίζουν τον ήλιο το χειμώνα, ενώ προστατεύονται το καλοκαίρι από ένα θόλο και την πέργολα. Επιτρέπουν έτσι τον έλεγχο της ηλιακής ενέργειας, αλλά και της ροής του αέρα, ώστε να μην είναι απαραίτητη η εντατική χρήση θέρμανσης ή aircondition.

Η βασική πρόσοψη στο δρόμο αποτελεί μία σύνθεση από μεγάλα τζάμια-καθρέπτες,έτσι ώστε οι αντανακλάσεις από τη φύση να αλλάζουν συνεχώς την αισθητική της.

Το νερό της βροχής αξιοποιείται για το πότισμα του κήπου και των φυτών, επιτρέποντας στους ιδιοκτήτες να καλλιεργούν φυτά και να διατηρούν τον κήπο χωρίς να επιβαρύνουν την κατανάλωση του δικτύου.