Οι ετερόκλητες αστικές εικόνες του κέντρου της Αθήνας όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Κωνσταντίνος Μαρκής, αποτελούν μέχρι και σήμερα πηγή έμπνευσης και ερεθισμάτων για το έργο του.
Η “ασφαλής λύση” του να σπουδάσει στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Πολιτικές Επιστήμες & Διεθνείς Σχέσεις, δε στάθηκε “ικανή σειρήνα” ώστε να τον απομακρύνει από την “Ιθάκη του”.
Σίγουρα η επιλογή αυτή του προσέφερε αναλυτικότερη σκέψη και διεύρυνε τους πνευματικούς και γνωστικούς του ορίζοντες, αλλά θέλοντας να ξεφύγει από το αποστειρωμένο περιβάλλον των θεωρητικών σπουδών, πάντα έβρισκε καταφύγιο στην καλλιτεχνική έκφραση η οποία με τη σειρά της δήλωνε ηχηρά το παρόν και τη δυναμική της.
Το απατηλό του όνειρο να γίνει σκηνογράφος, είχε γίνει πια επιτακτική ανάγκη.
Ακολουθώντας πια το όνειρό του, οι σπουδές Γραφιστικής – Διακόσμησης στη Σχολή Δοξιάδη και η παρακολούθηση του μαθήματος σκηνογραφίας στην Α.Σ.Κ.Τ, ήταν μια γεμάτη και δημιουργική περίοδος.
Αν παρομοιάσουμε τη Ζωή με έναν λευκό καμβά, εκείνος του Κωνσταντίνου Μαρκή μόλις είχε αρχίσει να δέχεται τις πρώτες πινελιές. Έκτοτε, ως βοηθός σκηνογράφος και στην συνέχεια ως Art Director, o «πίνακας» άρχισε να αποκτά χαρακτήρα και προσωπικότητα.
Μια παλέτα με θεατρικές, κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές, events και διαφημιστικά videos συνέθεσαν ένα έργο, που ακόμα και σήμερα επιζητά αδιάκοπα μία ακόμα πινελιά για να ολοκληρωθεί.
Ένα επαγγελματικό του ταξίδι στην Ιταλία όπου και κατέληξε σε πολύμηνη παραμονή, ο Κωνσταντίνος αναφέρει πως «γέμισε την ψυχή του με επιπλέον χρώματα και παραστάσεις». Στο Μιλάνο, μια πόλη που τα πάντα δηλώνουν Τέχνη και είναι Τέχνη, γεννήθηκε και η ιδέα της δημιουργίας της εταιρίας επεξεργασίας επίπλων «FURNISSANCE».
Η δύναμη του vintage σε συνδυασμό με την κουλτούρα του Οne – Οff piece of modern art, συνεργάζονται για να συνθέσουν μια πρωτότυπη, οικονομική και ιδιαίτερα καλλιτεχνική επιλογή.
Κομμάτια μεγάλης συναισθηματικής αξίας που “κινούνται αδιάφορα” στο χώρο, μπορούν να μετατραπούν σε πραγματικά Έργα Τέχνης, συγκεντρώνοντας πάνω τους όλα τα βλέμματα!
Το παλιό κομμό της γιαγιάς αναγεννάτε σε ένα κομψοτέχνημα ικανό να φιλοξενηθεί στο «MOMA» και η άψυχη καρέκλα του παιδικού δωματίου πρωταγωνιστεί στην μαγική «Χώρα των Θαυμάτων»…
Κωνσταντίνος Μαρκής (markiskos@gmail.com) – facebook page – blog
Επιμέλεια κειμένου: Λιανόπουλος Μάνος
