Ο Γεώργιος Νίκας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973. Κατά τη διάρκεια και μετά το πέρας των σχολικών του χρόνων, παρακολούθησε εντατικά μαθήματα Καλών Τεχνών και Αρχιτεκτονικού Σχεδίου. Το πρόγραμμα σπουδών που ακολούθησε, περιελάμβανε «Σχεδιασμό βιομηχανικών Προϊόντων» στο Πολυτεχνείο του Μπέρμινγκχαμ και στον Αθηναϊκό Καλλιτεχνικό Τεχνολογικό Όμιλο (Α.Κ.Τ.Ο.). Καθηγητές του, μεταξύ άλλων, υπήρξαν οι Ανδρέας Βαρώτσος, Θανάσης Μουτσόπουλος και Μάνος Στεφανίδης.
Η Πανελλήνια Ένωση Διακοσμητών του απένειμε το 1997, το πρώτο βραβείο για τη καλύτερη ιδέα σχεδιασμού στον πρώτο πανελλήνιο διαγωνισμό, ενώ ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών του, «ΜΑ in Design», του Πανεπιστημίου του Μίντλσεξ του Λονδίνου με διάκριση.
Ζει στην Αθήνα, ενώ ζωγραφίζει και παράλληλα εργάζεται επάνω σε μελέτες που αφορούν Κόμικς, Σκηνογραφία, Αρχιτεκτονική Εσωτερικών Χώρων και Σχεδιασμό Βιομηχανικών Προϊόντων. Έχει οργανώσει προσωπικές, άλλα και συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις Ζωγραφικής από το 2001. Η εικαστική του δουλειά βασίζεται σε Πειραματικές, Ιμπρεσιονιστικές, Εξπρεσιονιστικές, Αφηρημένες, Μεταμοντέρνες ιδέες και αισθητική, αποδομητικού χαρακτήρα.
Όπως τονίζει ο ίδιος ο καλλιτέχνης, η ενασχόληση του με τη ζωγραφική προκύπτει ακριβώς επειδή η ίδια η φάση (και η φύση…) της ζωγραφικής δημιουργίας, προσδίδει ευχαρίστηση και ικανοποίηση κυρίως κατά τη διάρκεια της και όχι μόνο κατά την ολοκλήρωση του αποτελέσματος. Αυτό διότι κάθε στιγμή δημιουργίας εμπεριέχει όλες τις ιδιότητες, οι οποίες ενώ χαρακτηρίζουν μεμονομένα ή συγκεντρωτικά το σύνολο του έργου, μπορεί και να κρύβονται από το τελικό αποτέλεσμα. Εξάλλου η διάρκεια παρατήρησης και έρευνας ακόμα και με τη χρήση υπερσύγχρονων συστημάτων κάθε μέρα, η ίδια η ζωή, η καθημερινή προσπάθεια, η καθημερινότητα, είναι αυτά που προσδίδουν περιεχόμενο στο έργο αν όχι ολοκληρωτικά, σημαντικά, πριν αυτό τελικά ολοκληρωθεί πάνω στην επιφάνεια του καμβά…
Βάση της εργασίας αποτελεί η απεικόνιση, ή επαναφορά και η δημιουργία ονειρικών, φανταστικών, ή πραγματικών τοπίων. Οι εικόνες κατά τη διάρκεια της δημιουργίας εναλλάσσονται και τέλος ξεπηδούν μέσα από μια πολύπλοκη διαδικασία προσθαφαίρεσης στοιχείων. Χαρακτηριστικά γνωρίσματα αυτής της διαδικασίας είναι ο δυναμισμός και η ταχύτητα κάθε χειρονομίας. Οι δομές δημιουργούνται και ακολούθως κατακερματίζονται. Η επανάληψη αυτής της μεθόδου προσθέτει όγκο, βάθος και άπειρες λεπτομέρειες. Ο καλλιτέχνης εκμεταλλεύεται την έννοια του τυχαίου ως συνώνυμη με αυτή της ελευθερίας αλλά και της ειλικρίνειας, στα πλαίσια τα οποία του υπαγορεύει το κάθε αποτέλεσμα, κάθε στιγμή κατά την οποία προστίθεται (ή αφαιρείται) κάθε νέο στοιχείο στον καμβά. Έτσι εκτός από τον δυναμισμό και την ταχύτητα, ο χρόνος ενασχόλησης στη διάρκεια της δημιουργίας διακρίνεται επιπλέον από εγκράτεια, συγκέντρωση και παρατήρηση.
Η τελευταία του εικαστική δουλεία, ξεκίνησε με αφορμή το κλασσικό ποιητικό έργο «Wasteland» του Τ. Σ. Έλλιοτ και συνεχώς εξελίσσεται παρουσιάζοντας αφηρημένες ιδέες έντασης, δράσης και στοιχείων ερήμωσης, εγκατάλειψης, χάους, εν μέρη φυσικών ή τεχνητών, εν μέρη κατεστραμμένων ή τεχνητά αποδομημένων κοντά σε αισθητικές υπόγειες «Punk» και «Post-Punk». Συνάγεται ένα θρησκευτικά αποκαλυπτικό ήθος αναπαράστασης μιας φανταστικής, σκοτεινής, ζοφερής και βαθύτερης ματιάς της εικόνας του κόσμου και του τελευταίου πολιτισμού, πέρα από την επιφάνεια.
Κυριότερες εκθέσεις:
7/12/2009-8/1/2010, «Κύμα!», Χώρος Τέχνης, Ιός, Αθήνα.
1/7-15/9/2008, «Ου Τοπία», «Galleria de Arte Gaudi», Μαδρίτη.
7/6-17/6/2008, «Κύμα!», Αφιέρωμα στο Γαλάζιο του Αιγαίου, Πνευματικό Κέντρο Αθηνών.
22-25/5/2008, «Ου Τοπία», «kunStart 08, Galleria de Arte Gaudi», Μπολζάνο.
7/3-31/6/2008, «Κύμα!», Hive, Αθήνα.
24/1-15/2/2008, «Ου Τοπία», «Galleria de Arte Gaudi», Μαδρίτη.
24-28/1/2008, «Ου Τοπία», «DEARTE, Galleria de Arte Gaudi», Μαδρίτη.
23/4-3/5/2007, «Ου Τοπία», Κέντρο Τεχνών Πανταζίδης, Αθήνα.
